علامرودشت تاون

 

 

منوی کاربری

آرشیو

آمار سایت

آمار مطالب یک ساعت پیش: 0
امروز: 0
این ماه: 0
کل: 57
کل نظرات: 44
آمار کاربران یک ساعت پیش: 0
امروز: 0
این ماه: 5
کل: 17
بن شدگان: 0
جدیدترین عضو: DallasCrockett6
آمار بازدید
شنبه 704
یکشنبه579
دوشنبه550
سه شنبه593
چهارشنبه287
پنجشنبه603
جمعه606

صفحات بازدید شده:1315
تعداد بازدید کاربران:91668
بیشترین بازدید صورت گرفته:866

پیوندها

دسته بندی

مطالب اخیر

نظرسنجی

نظرشما در مورد قالب جدید علامرودشت تاون چیست؟
عالی
خوب
متوسط
بد
طراحی و بهینه سازی قالب : ثامن تم ( علیرضا حقیقت )

موزه علامرودشت،دری گمنام

فکر نخستین احداث این موزه را باید به سالها قبل برگرداند، زمانی که موسس آن روزگار جوانی خویش را در مسافرت های پی در پی به کشورهای حوزه خلیج فارس به میانسالای می رساند و با هر بار بازگشت به وطن مشاهده می نمود که چگونه فرهنگ منطقه دچار نغییر و تحول شده و باید به نوعی آنرا برای نسل آینده حفظ نمود تا آنان بدانند که پدرانشان چگونه در شهر خویش زیسته و چگونه آنرا ساخته اند. از اینرو بود که ایشان با هزینه شخصی و تلاشی وصف ناپذیر ساختند ساختمانی که اکنون یک طبقه از آن بیش از سیصد متر مربع وسعت داشته و مأخذ و محلی برای مراقبت از گنجی شده است که در گمنامی آن برای بسیاری از مردمان، رقیبی برای بانی محترم آنست. بانی که همچون موزه اش در بیرون از مرزهای استان و حتی کشور شناخته تر از محل زندگیش است.

 

ساختمان موزه هر چند نمایی زیبا به خود نگرفته است، اما زیبایی فرهنگ و هنر را می توان فارغ از طبقه نخست آن که دارای کتابخانه ای با بیش از ۲۰ هزار جلد کتاب ارزشمند است در طبقه دوم مشاهده نمود. قسمتی مهم و عظیمی از موزه متعلق به شیوه زیست مردمان همین دیار در گذشته ای نه چندان دور است. از آثار این بخش وسایل کشاورزی، آبیاری، ظروف سفالی و اسباب بازیهایی می باشد که روزگاری اسباب تمرین بزرگ منشی مردمان این دیار بوده است. آثار این بخش که نمونه های آن کمتر می توان در موزه های مردم شناسی مراکز استانها مشاهده نمود، با سفارشها و توصیه ها و در نهایت پرداختهای نقدی موسس به برخی از مردمانی، جمع آوری شده است که قدر آنرا در مواقعی جزء در تنور پخت نان، نمی دانسته اند، ولی اکنون با آن، خاطرات خویش و پدرانشان را زنده می کنند.

 

جدا از بخش مردم شناسی باید به دیدن عکسها و تصاویر بزرگان منطقه و مراسمهای مختلف برگزار شده در آن دیار همچون تعزیه های ماه محرم نیز پرداخت. تصاویری که به جرأت می توان گفت که حتی در بسیاری از منازل صاحبان تصاویر و گردانندگان مراسمات نیز وجود ندارد. بخش دیگر از موزه هر چند مردم شناسی است اما نه برای شناخت مردم این منطقه، بلکه مردمان ایران اسلامی و حتی کشورهای مسلمان. چنانچه سرپرست و بانی موزه بیان می دارند، سوغاتهای آورده شده از سفرهای متعدد خارج از کشور و خصوصاً به قاره آفریقا باعث غنای این بخش شده است. بخشی که در آن شمشیر ها و سپرها از گذشته های خیلی دور سخن گفته و تفنگهای سرپر از گذشته ای نزدیک که موزه باید رابط بین آن نسلها و نسل حاضر باشد.

بخش مهم و ارزشمند دیگر این موزه متعلق به اشیاء عتیقه و کهنی است که هر چند در معرض دید عموم نیست و نمی توان همه آنرا مشاهده نمود، که باید نیز چنین باشد، زیرا ارزش معنوی کتابهای خطی و سکه های قدیمی این بخش کمتر کسی را از وسوسه های مادی می رهاند و می تواند بلایی بیاورد بر سر فرهنگ مردمان این دیار کهن، چنانچه آمده است بر دیگر مردمان و می شد با نبود نیتی خالص و توانی وافر تجربه اش را در این شهر نیز به تماشا نشست، که خوشبختانه چنین نشده و نخواهد شد. 

این همه حقیقت موزه نیست، حقایقی دیگر نیز وجود دارد که باید از زبان آقای بنی هاشمی بانی این مکان شنید. حقایقی نظیر کم لطفی مسئولان ملی و استانی در کمک به ایشان برای ایمن سازی و نگهداری مطلوب از آثار موجود در موزه، از قول و وعده های بی سرانجام مسئولان میراث فرهنگی، از تقاضای انتقال موزه به استانهای دیگر همچون استان لرستان و حتی فکر خروج آن از کشور به منظور نگهداری مطمئنتر و پاسداشت ارزنده تر، از بی مهری مسئولان شهری برای تبلیغ و شناساندن این مکان به دیگر مناطق و حتی به مسئولین ملی. البته نباید از تشکر ایشان از آموزش و پرورش آنهم البته فقط در دوره ای خاص گذشت که دانش آموزان را مهمان فرهنگ گذشته خودشان می کردند.

اما به هر شکل غربتی محض بر گمنامی این مکان افزوده شده است، که سال فرهنگ می تواند زمانی مناسب برای تحقق وعده های مسئولین شهرستان و استان بوده، وعده هایی که به گفته موسس موزه، نه برای خویش که برای نگهداری مطلوب از آنچه فراهم کرده است، می خواهد و الا فروش یکی از این آثار به دلالان بین المللی می تواند مبلغی چند برابر از آنچه در بودجه فرهنگ شهرستان لامرد جای دارد، نصیب ایشان نماید، ترسی که با وقف آنچه موجود است در کنار دیانت و فرهنگ والای آقای بنی هاشمی نمی تواند معنایی داشته باشد.


موضوعات مرتبط : خبرهای علامرودشت
نویسنده : ساحل / تاریخ : 1 اردیبهشت 1393 / نظرات : 0 / بازدید : 3999

درباره نویسنده : ساحل

من منم.نه بیشترونه کمتر....
مراهمانگونه که هستم ببین.....
عاشقتم خدااااااا


ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
پررنگ کج خط دار خط دار در وسط | سمت چپ وسط سمت راست | قرار دادن شکلک قراردادن لینکقرار دادن لینک حفاظت شده انتخاب رنگ | پنهان کردن متن قراردادن نقل قول تبدیل نوشته ها به زبان روسی قراردادن Spoiler
کد را وارد کنید: *
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبگاه محفوظ و متعلق به مدیر آن می باشد...